Każda relacja przechodzi przez różne etapy. Czasem partnerzy mierzą się z kryzysem, utratą zaufania lub narastającymi konfliktami. Innym razem nie ma jednego przełomowego wydarzenia, lecz pojawia się poczucie oddalenia, samotności albo trudność w rozmawianiu o ważnych potrzebach.
Terapia par tworzy bezpieczną i uporządkowaną przestrzeń, w której obie osoby mogą zostać wysłuchane, lepiej zrozumieć wzajemne reakcje oraz poszukiwać nowych sposobów budowania relacji.
Z czym można się zgłosić na terapię par?
- powtarzające się konflikty i trudności w komunikacji;
- poczucie oddalenia, samotności lub braku bliskości;
- utrata zaufania, w tym kryzys związany ze zdradą;
- trudności w wyrażaniu potrzeb, emocji i granic;
- zmiany życiowe wpływające na relację;
- różnice dotyczące rodzicielstwa, intymności lub wspólnej przyszłości;
- chęć lepszego poznania siebie nawzajem i rozwijania relacji.
Dla jakich par?
Zapraszam małżeństwa i związki partnerskie bez względu na orientację seksualną, tożsamość płciową czy status formalny relacji. Pracuję również z parami funkcjonującymi w relacjach konsensualnie niemonogamicznych, w tym otwartych i poliamorycznych.
Na czym koncentruje się terapia?
Pracujemy przede wszystkim nad aktualnym sposobem funkcjonowania relacji: komunikacją, emocjami, potrzebami oraz wzajemnymi reakcjami. Jeśli wcześniejsze doświadczenia i style przywiązania wpływają na to, co dzieje się między partnerami obecnie, również mogą stać się częścią wspólnej pracy.
Jak zaczynamy?
- Pierwsze spotkania mają charakter konsultacyjny. Poznaję sytuację pary, jej potrzeby i najważniejsze trudności.
- Wspólnie określamy cele, zasady i możliwy zakres dalszej pracy.
- Jeśli zdecydujemy się na terapię, ustalamy częstotliwość i stały termin spotkań.
Sesje odbywają się online i trwają 60 minut. Partnerzy mogą łączyć się z jednego miejsca lub z dwóch różnych lokalizacji, pod warunkiem zapewnienia sobie prywatności.
Kiedy terapia par nie jest odpowiednią formą pomocy?
Rozpoczęcie terapii wymaga gotowości obojga partnerów do udziału i przyjrzenia się relacji. Terapia par może nie być odpowiednią formą pomocy, gdy:
- w relacji występuje przemoc fizyczna lub bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa;
- jedna lub obie osoby są w aktywnym, nieleczonym uzależnieniu, które uniemożliwia pracę terapeutyczną;
- jedna z osób jest przymuszana do udziału albo nie wyraża zgody na terapię;
- istnieje inna okoliczność, która wymaga najpierw indywidualnej konsultacji lub specjalistycznej interwencji.
W czasie konsultacji wspólnie oceniamy, czy terapia par będzie bezpieczna i adekwatna do Waszej sytuacji.